Het tuinfeest (György Konrad)

Konrad schreef dit boek kort voor de val van het communisme, in 1987. Het sterkste stuk in het boek is het verhaal van zijn onbezorgde jeugd in een Hongaars provinciestadje waar zijn vader een welvarende ijzerwinkel uitbaatte. Naar de normen van toen waren ze welstellend. Aan die onbezorgde jeugd kwam een einde in 1944 bij de bezetting door Duitsland. Onmiddellijk begon de jodenvervolging die uitliep op de deportatie van zijn ouders en op de vlucht van de 11-jarige György naar Boedapest. Daar werd hij geconfronteerd met de gruwelen van de nazis en hun collaborateurs ginds. Zijn ouders overleefden de oorlog als bij wonder. Konrad schetst een ontroerend portret van zijn vader en moeder, ook in hun later materieel schamel leven na de onteigening van hun bezittingen door de nieuwe communistische heersers in 1950. Konrad hield er een melancholische levensvisie aan over waarin het beleven van het 'nu' erg belangrijk is. Schrijven is voor hem 'levens-noodzakelijk'. Het moet hen behoeden voor het nihilisme dat steeds dreigt. Dat blijkt uit de beschrijving van tal van vrienden die zelfmoord plegen en van zijn talloze relaties waar ik de geur van leegte niet kan verdrijven. Zijn verhouding met Klara en vooral met Regina komt uitgebreid aan bod.

Het boek is nogal chaotisch opgebouwd met afwisselend zuiver beschouwende hoofstukken, het autobiografisch verhaal van de oorlog en zijn verhouding met vrouwen. Meestal briljant geschreven. Zoals gezegd het meest ontroerende gedeelte gaat over zijn jeugd en zijn ouders.

Uitgegeven bij Van Gennep, Amsterdam.