L'EVANGILE SELON PILATE (ERIC-EMMANUEL SCHMITT)

Het beste boek dat ik de laatste maanden las is ‘L’Evangile selon Pilate’ van Eric-Emmanuel Schmitt. De (succes)auteur verhaalt het leven en de lijdensweek van Christus vanuit een dubbele invalshoek: die van de mens Jezus zelf en die van Pilatus. Het eerste deel ademt een ongemene zachtheid en liefde uit. Het laat de kern van het christendom zien. Yéchoua (de naam voor Christus in het boek) ontdekt langzamerhand de wonderlijke gaven in zichzelf. Zijn roeping overkomt hem a.h.w., maar het verder verloop is een haast natuurlijke ontwikkeling. Hij gelooft gaandeweg steeds meer in zijn zending als Messias. Zijn dood zou het bewijs moeten zijn van zijn Messianaat. De invalshoek Pilatus is natuurlijk (nog) meer geromanceerd. De sceptische Romein heeft Jezus laten terechtstellen zeer tot verdriet van zijn vrouw, die veel belangstelling had voor de charismatische Joods profeet. Pilatus gaat op zoek naar de daders van de ‘ontvoering’ van Jezus uit zijn graf. Al zijn hypothesen worden verworpen. Rest er alleen de meest onwaarschijnlijke: de verrijzenis! Pilatus doolt op het einde door Palestina op zoek naar zijn vrouw Claudia Procula, die nu een christen is geworden.

Schmitt is een ‘bekeerling’ sedert hij verdwaald raakte in de Sahara en in levensgevaar verkeerde. Het is een even plotse gebeurtenis als Claudel en Pascal overkwam.  Wie hem leest heeft zin om te geloven! Ik las zijn boek in de Goede Week. Het maakte er een van de meeste intense uit mijn leven. Godsdienst kan in zijn ogen het beste uit de mens halen. Het hoeft niet te eindigen in fanatisme.

'L'Evangile selon Pilate' van Eric-Emmanuel Schmitt ( Albin Michel, 2005)

Comments

[Geplaatst door: xx]

hoi