Mijn laatst gelezen boeken

• "Romulus, my father" van Raimond Gaita, www.textpublishing.com.au
  'Extraordinary and beautiful... a profound meditation on love and death, madness, judgment and compassion.'
  
• "In Volle Zee" van J.M.G. Le Clézio, www.degeus.nl
  Liefde, eenzaamheid en de macht van de natuur
  
• "Spiritualiteit en de taal van de poëzie" van Herwig Arts, www.lannoo.com
  
• "Ulysse from Bagdad" van Eric-emmanuel Schmitt, http://www.albin-michel.fr/
  
• "Le rapport de Brodeck" van Philippe Claudel, http://www.editions-stock.fr
   

Nog enkele boeken die ik las en u warm aanbeveel

* Souvenirs & pensées van Dom. Pierre-Céléestin Lou Tseng-Tsiang, édition dominique Martin Morin, 1993

* Spijkerschrift van Kader Abdolah, 2000, www.degeus.nl

* Verlengingen van Roland Boulengier, 2009, www.nevelland.be

* Dagboek van een slecht jaar van J.M. coetzee, 2007, www.cossee.com

* Bevrijd en gebonden van Pierre Trouillez, 2006, http://www.davidsfonds.be/

* La fin est mon commencement van Tiziano Terzani, 2006, http://www.editionsintervalles.com/

BOEKEN DIE IK LAS EN DIE IK U WARM AANBEVEEL ...

Onkel Wilhelm of de kleine geschiedenis van Duitsland 1870-1989, Giovanni Peirs, Davidsfonds, 2008

Rood, Uwe Timm, Podium, 2006

Le portrait, Pierre Assouline, Gallimard, 2007.

Groener gras, Annelies Verbeke, De Geus,2007

L'Evangile selon Pilate, Eric-Emmanuel Schmitt, Albin-Michel,2000

Odette Toulemonde et autres histoires, Eric-Emmanuel Schmitt, Albin Michel, 2006

Ma vie avec Mozart, Eric-Emmanuel Schmitt,2005

Le visiteur, Eric-Emmanuel Schmitt, Actes-Sud Papiers,1994

Oscar et la dame rose, Eric-Emmanuel Schmitt, Albin- Michel,2002

Souvenirs des jours heureux, Julien Green, Flammarion

Courage Eight portraits (Nelson Mandela, Dietrich Bonhoeffer, Martin Luther King, Robert Kennedy, Cicely Saunders, Aung San Suu Kyi, Edith Cavell, Raoul Wallenberg), Gordon Brown, Courage, Bloomsbury

Ik niet, Joachim Fest, De bezige bij

Een turbulente tijd. Een leven in dienst van de economie, Alan Greenspan, Balans

Surmonter les émotions destructrices. Un dialogue avec le dalaï-lama, Daniel Coleman, Robert Laffont

De gouden eeuwen van Andalusië, María Rosa Menocal, Bulaaq

De weg naar vrede. Over vrede en rechtvaardigheid, Henri Nouwen, Lannoo

Avec ou sans Dieu ? Le philosophe et le théologien, Régis Debray, Claude Geffré, Bayard

Imprimatur, Monaldi & Sorti, Cargo (De bezige bij)

Gevangene van de tijd. Mijn leven met Boris Pasternak, Olga Ivinskaja, Elsevier

Trois femmes dans de sombres temps, Sylvie Courtine-Denamy, Albin Michel

Esquisses d'exil, Alexandre Soljénitsyne, Fayard

Het Plagiaat, Ewoud Kieft, Vantilt

Moeilijk te geloven: Leven in een klooster in Parijs, Suzanne van der Schot,  Nieuw Amsterdam

365 – dagboek, Joris Gerits, Meulenhoff/Manteau

Bekentenissen van een burger,  Sandor Marai, Wereldbibliotheek – Amsterdam

De lach van Chesterton, Gaston Durnez, Lannoo

Reis bij maanlicht, Antal Szerb, Van Gennep

Persoonlijke notities, Marcus Aurelius, Veen Boschkamp & Keuning - Wommelgem

De opstandelingen (Sandor Marai)

Het is het verhaal van vier vrienden, laatstejaars van een goed college, tijdens de eerste wereldoorlog. Ze vormen een soort bloedverbond dat erg ver gaat zowel inzake levenswijze (ze stelen ook bij hun eigen ouders) als in opvattingen (ze scheppen een eigen wereld op een hotelkamer waar de wetten van de wereld niet gelden). Zij laten zich op sleeptouw nemen door een toneelacteur en mislukkeling, die hen verder brengt in een waanwereld (cfr. ‘het leven is een schouwtoneel’). Hun ouders behoren tot een andere burgerlijke schijnwereld van de vooroorlogse dubbelmonarchie Oostenrijk, Hongarije en ze weigeren in de nieuwe werkelijkheid van de oorlog te stappen. De vrienden dolen tussen twee werelden, door hun puberteit en door de omgeving.

Sandor Marai ontmaskert de burgerlijke wereld van militairen, rechters, bisschoppen en scholen maar voert ook een jonge vriendengroep op vol spanningen, haat en wederzijds bedrog. De romans van Marai zijn rustig en sereen geschreven maar ze zijn ontluisterend en meedogenloos voor de mensheid. De toon is niet cynisch maar wat hij beschrijft is het wel.

Uitgegeven bij de Wereldbibliotheek, Amsterdam, 2003. Oorspronkelijk in het Hongaars in 1930

Gloed (Sandor Marai)

Twee ‘vrienden’ zien mekaar terug na 41 jaar. Hoewel van verschillende afkomst, karakter en rijkdom waren zij onafscheidelijk en brengen hun jeugd samen door. Na het huwelijk van de (latere) generaal verdwijnt Konrad plotseling, tot hij opnieuw opduikt op het landgoed van Henrik.

De roman gaat feitelijk over één nacht en over een gesprek tussen twee oude mannen die mekaar voor het laatst zullen zien. Het is haast een monoloog van de generaal die vertelt hoe hij erachter is gekomen dat Konrad hem feitelijk haatte, op het punt stond hem te vermoorden en een relatie had met zijn vrouw (die inmiddels al 20 jaar dood is). Ook hier is er de ontluistering en hoe haat en bedrog verstrengeld zijn met liefde en vriendschap.

Marai wisselt die tragedie af met beschrijvingen van een idyllische natuur en omgeving rond hen. Hij wisselt de anekdotes af met algemene beschouwingen over de grote vraagstukken van het leven, wat zijn romans een tijdloos karakter geven.

“De andere vraag is of dat niet de werkelijke inhoud van ons leven is geweest, deze pijnlijke aantrekking tot een vrouw die gestorven is … want die ene geheimzinnige persoon die goed of slecht kan zijn, want de intensiteit van de passie hangt niet af van de daden of eigenschappen van het object van onze passie”.

Uitgegeven door de Wereldbibliotheek, Amsterdam 2000. Oorspronkelijk in het Hongaars in 1942

Brief aan vader (Franz Kafka)

De beroemde brief van 95 bladzijden begint met ‘Lieve vader’. Het is ook het enige vriendelijke in de brief. De eerste zinnen zijn ‘ik ben bang voor je’ en ‘de angst die ik voor je koester’. Zijn vader is groter, sterker, zelfzekerder, praatvaardiger, ‘succesrijker’ dan hij. Hij is ook gemener en hypocrieter, zodat Franz niet alleen bang voor hem is maar feitelijk ook geen respect heeft. Zijn vader verstikte en vooral misprees hem. Dat ontzeggen van respect is de wijze waarop de zoon zich wreekt op de minachting die zijn vader hem toedraagt. Kafka zegt zelf dat hij ook zonder zijn vader onzeker en angstig zou geweest zijn, maar de volledig verstoorde relatie met zijn vader heeft alles fel versterkt.

Het boek is uitgegeven bij Athenaeum – Polak & Van Gennep, Amsterdam (1999). ik las het in juli 2005.