2 posts from juni 2006

12/06/2006

Si por un instante Dios se olvidara (Gabriel Garcia Marques)

God ik was vergeten voor een moment dat ik slechts een lappenpop ben aan wie u wat leven schonk,
mogelijk zou ik niet alles zeggen wat ik denk, maar ik zou zeker denken wat ik zeg.
Ik zou waarden geven aan de zaken, niet voor hun materiële waarde, wel voor wat ze betekenen.
Ik zou minder slapen, meer dromen, ik begrijp dat iedere minuut dat we onze ogen sluiten 60 seconden zonder licht zijn.
Ik zou lopen als de meesten halt houden, wakker zijn als de meesten slapen
Ik zou luisteren als de meesten spreken omdat ik zou genieten van een goed ijsje met chocolade.
Als God me nog wat bestaan zou toestaan, zou ik eenvoudig gekleed zijn, zou ik me op mijn buik optrekken naar de zon,
niet enkel mijn lichaam ook mijn ziel
Mijn God, als ik een hart had, schreef ik mijn haat onder het ijs, en hoopte dat de zon ze zou doen smelten,
Schilderde ik met een droom van Van Gogh over de sterren een droom van Benedetti en een lied van Serrat,
Het zou de serenade zijn die ik de maan aanbood
Ik zou de rozen besproeien met mijn tranen, om de pijn te voelen van hun doornen,
en de vleesgeworden kus van hun blaadjes,
Mijn God, als ik nog een beetje bestaan had,
liet ik geen dag gaan om het de mensen te zeggen dat ik van hun hou,
dat ik hun liefheb
Ik zou tot iedere vrouw of man praten alsof ze mijn favorieten waren,
en leerde verliefd op de liefde.
Aan de mensen zou ik bewijzen hoe ze zich vergissen als
ze de liefde laten als ze ouder worden,
zonder te weten als je ouder wordt als je de liefde laat
Aan een kind zou ik vleugels geven, maar ik zou ze enkel laten hangen als ze er mee leren vliegen,
Aan de ouderen zou ik aantonen dat dood hun ouderdom niet bereikt, behalve het geheugen,
Veel zaken heb ik van U geleerd, mensen
ik heb geleerd dat iedereen wil leven op de top van de berg,
zonder te weten  dat het ware geluk zich in een vorm van een opstijgende vlucht bevind
Ik heb geleerd als een baby de vinger van zijn vader vastneemt hij deze vinger nooit meer zal lossen.
Ik heb geleerd dat ik enkel recht heb op de mensen neer te kijken
om ze te helpen
Het zijn vele zaken die ik van u geleerd heb
maar ik zal er me niet meer van kunnen bedienen,
omdat ik ze in deze koffer meeneem
omdat ik jammer genoeg zal sterven
Gabriel García Márquez

08/06/2006

SPIEGELBEELD (Gwy Mandelinck)

Ik schrik bij elke spiegel van de vraag:

Is dat mijn vader niet?

Elke morgen scheer ik uit

mijn baard zijn kaken bloot.

Zijn wil steekt in mijn rug een steel.

Al geef ik soms de schijn te breken van

die pijn, ik kan niet zonder druk; ik bijt

mijn nagels stuk, om krassen te vermijden op het glas

« mei 2006 | Hoofdmenu | juli 2006 »