Ik was, dus ik ben

‘Niets bestaat zonder een geschiedenis. In principe zijn we allemaal afhankelijk van het verleden om te overleven. Elke handeling die we uitvoeren, heeft een vracht aan geschiedenis achter zich.” Deze uitspraken vatten min of meer de teneur van de jaarlijkse Huizingalezing samen die Marita Mathijsen onlangs in de Leidse Pieterskerk hield.

„Ik was, dus ik ben” is de nog kortere samenvatting die boven de sterk verkorte versie stond die daags daarna in de krant te lezen was (Opinie & Debat, 19 december).

Heldring in de NRC, 31 december 2009

CEES NOOTEBOOM

 Een half millennium na de ondergang van het Romeinse Rijk begon de renaissance. In de turbulente wereld waarin ik geleefd heb, oorlog, koude oorlog, atoomdreiging, dekolonisatie, is er altijd een constante geweest, de erfenis van mijn gymnasiumjaren, de verhalen die mijn leven hebben begeleid. Dat dat voor de meeste van mijn tijdgenoten niet geldt, weet ik en begrijp ik. Als ik zeg dat hun leven door die erfenis verrijkt zou worden, zijn het woorden in de wind. Maar dan heb ik ze tenminste gezegd.

Cees Nooteboom, toespraak bij de overhandiging van de Prijs der Nederlandse Letteren, december 2009